درم میرم غُفره
- به‌به، کجا به سلامتی بی‌بی؟ کفش و کلاه کردین.
- درم میرم غُفره.
- غُفره؟ منظورتون همون غرفه‌اس بی‌بی؟
- هاااا، چه می‌فمم ننه، هوو که تو میگی.
- آره بی‌بی منم شنیدم چن روزیه باز شده. فک کنم سمت شهرک آبزردشت باشه.
- هااا، سوری و صنم رفتودن، گفتم‌ای دو سه روز آخری منم برم یی سری بزنم.
- چیزی‌ام خریده بودن بی‌بی؟
- نه! چیا خو همش گیرونه، میه میشه چی بُسونی؟ سوری دو تا ورق سوهون معمولی اِسدود، شدود چارصد و چل هزار تومن. میگف نزیک بوده شاخ دربییَرم.
- واقعاً بی‌بی؟
- مرگ تو!
- الان با کی میری بی‌بی؟ میخواین منم باهاتون بیام؟
- نهههه، کجا بییِی، مش موسی گفته منم میام، با هم میریم و مییِم.
- آهاااا، باشه بی‌بی جون، خوش بگذره.
****
نیم ساعتی بیشتر از رفتن بی‌بی نگذشته بود که در باز شد و آمد تو...
- عه... شمایی بی‌بی؟ چی شد؟ چه زود برگشتین...
- هاااا.ای همه راه رفتیم خو بَسه بود، گفتن پَسین واز میشه...
نیشم باز شد.
- واااای، بی‌بی راس میگیا، به منم گفته بودن، اصن یادم رف بهتون بگم...
- مرضضض، گوله، مرده‌شور پَک و پوزُته بزنن که یادُت نره دخترکه دراااااز!
