«آنتروپی یک رؤیا» روایت جوانان نی‌ریزی روی صحنه تئاتر
پنجشنبه ۱۶ مهرماه، در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نی‌ریز میهمان جوانانی بودیم که ما را به تماشای نمایش «آنتروپی یک رؤیا» دعوت کرده بودند؛ اثری که پس از ده شب اجرا، با استقبال مخاطبان نی‌ریزی به کار خود پایان داد. ما و تماشاگران در سکوت، روایت بیش از یک ساعت اجرای بازیگرانی را دنبال کردیم که داستان، ریشه در خاطرات و تجربه‌های واقعی زندگی خودشان داشت. «آنتروپی یک رؤیا» داستان مسیر رشد و آرزو‌های دو پسرخاله، مهدی فتاح‌پور و ابوالفضل بامداد، را روایت می‌کرد؛ داستانی که با جهان داستانی «شازده کوچولو» و آیین نمایشی تعزیه حضرت قاسم (ع) پیوند خورده بود.
یکی از ابتکار‌های قابل‌توجه این نمایش، نصب بنری در ورودی سالن بود که مخاطبان می‌توانستند رؤیا‌های دوران کودکی خود را روی آن بنویسند؛ ایده‌ای که فرصتی برای مشارکت تماشاگران و بازگشت به آرزو‌های سال‌های دور فراهم می‌کرد.
پس از پایان اجرا، فرصتی دست داد تا با عوامل این نمایش درباره شکل‌گیری اثر، دشواری‌های تولید و تجربه حضور روی صحنه گفت‌و‌گو کنیم.
حسین داورپناه، نویسنده اثر، با اشاره به اینکه نمایش بر اساس خاطرات کارگردان و دو بازیگر شکل گرفته است، از رضایت خود نسبت به نتیجه کار سخن گفت و اظهار کرد: خوشبختانه عوامل توانستند کار را به‌خوبی به پایان برسانند.
فهیمه پاک‌نژاد، کارگردان نمایش، نیز درباره روند شکل‌گیری «آنتروپی یک رویا» گفت: بیش از یک سال زمان برد تا این اثر به مرحله اجرا برسد، اما از اینکه توانستیم اثری با تأثیر مثبت خلق کنیم، خوشحالیم.
او با اشاره به روند استقبال مخاطبان افزود: هرچند در شب‌های ابتدایی، استقبال چندان زیاد نبود، اما در ادامه با حجم بالای تماشاگران روبه‌رو شدیم و خوشبختانه مخاطبان پس از پایان نمایش با رضایت سالن را ترک کردند.
ابوالفضل بامداد، بازیگر و تهیه‌کننده نمایش، نیز درباره تجربه ایفای نقش در این اثر گفت: «ما با این نقش‌ها زندگی کرده‌ایم و در واقع، روایتی از کودکی خودمان بود. کار سخت، اما رضایت‌بخش بود.»
بامداد که سابقه بازی در تئاتر و فیلم‌های کوتاه خارج از نی‌ریز را نیز در کارنامه دارد، به نقش اثرگذار همسرش، فهیمه پاک‌نژاد، در کارگردانی این اثر اشاره کرد.
مهدی فتاح‌پور، دیگر بازیگر اصلی نمایش، هم درباره تجربه حضور روی صحنه اظهار کرد: در ابتدا احساس می‌کردم نمی‌توانم از عهده این نقش بربیایم، اما در ادامه و با تمرین‌های فراوان توانستم آن را مطابق نظر کارگردان، نویسنده و سایر عوامل اجرا کنم.
نمایش «آنتروپی یک رویا» تلاشی برای پیوند خاطرات شخصی، رؤیا‌های نوجوانی و مفاهیم انسانی در قالب یک اثر نمایشی بود؛ تجربه‌ای که با مشارکت تماشاگران در ثبت رؤیا‌های کودکی‌شان، از محدوده صحنه فراتر رفت و خاطرات و آرزو‌های مخاطبان را نیز به بخشی از فضای اجرا تبدیل کرد.
در این اثر فرگل پاک‌نژاد، فاطمه خیاط، زهرا خیاط، آرزو لاری، محدثه ره‌فرسا، فاطمه زارع، رسول علیمردانی، ایمان ترکی و سجاد حائم نیز در بخش پشت صحنه با گروه اجرایی همکاری کردند.
قرار است این گروه نوظهور در نی‌ریز اثر خود را در جشنواره‌های استانی شرکت دهند.
